Modlitwa Uwolnienia
Modlitwa uwolnienia to posługa skierowana do osób, które nie radzą sobie z codziennością, czują się zagubione w życiu wiary lub potrzebują pomocy w walce duchowej.
Skupia się ona przede wszystkim na uważnym wysłuchaniu historii osoby, która prosi o modlitwę, aby na tej podstawie pomóc jej odpowiedzieć na dobrą nowinę Ewangelii w konkretnych okolicznościach swojego życia na mocy osobistej decyzji i w autorytecie Jezusa Chrystusa.
Model 5 kluczy oparty jest o zasady znane i zalecane w Kościele od początku jego istnienia, jednak w taki sposób używane są dzięki praktyce Neala Lozano. Modląc się o uwolnienie i uzdrowienie zaproponował kilka kroków, dzięki którym tego typu modlitwa jest najskuteczniejsza: wyznanie wiary, że to Jezus uwalnia i uzdrawia; przebaczenie; wyrzeczenie się kłamstw i duchów, którym często nieświadomie pozwalamy mieć wpływ na nasze życie, złamanie ich mocy, przyjęcie błogosławieństwa Ojca.
Pięć kluczy to logicznie poukładana droga do celu. Obejmuje ona kolejne kroki:
Klucz 1. Wiara i nawrócenie. Nawrócenie polega na zmianie myślenia, która prowadzi do przemiany życia. Odwracamy się od grzechu poprzez wyrażenie żalu, przeproszenie Boga za to, czym Go zraniliśmy i czym zamykaliśmy się na Niego, oraz poddanie się Jego miłosierdziu i panowaniu w naszym życiu.
Klucz 2. Przebaczenie. Na podstawie rozmowy (która już jest modlitwą) wypowiadamy słowa przebaczenia konkretnym osobom, także sobie. Gdy przebaczamy, spadają z nas więzy goryczy i urazy.
Klucz 3. Wyrzeczenie się złych duchów. Każdy nasz grzech jest odwróceniem się od Boga i Jego miłości, a jednocześnie stanięciem po stronie nieprzyjaciela, szatana, który traktuje nasze grzechy jako zaproszenie. Wyrzeczenie się złych duchów oznacza zerwanie z nimi współpracy, odebranie im prawa do nękania nas, cofnięcie przyzwolenia na ich działanie, podszepty i zwodzenie w naszym życiu.
Klucz 4. Złamanie mocy złych duchów. Osoba posługująca staje w autorytecie Jezusa i łamie moc duchów, których się wyrzekliśmy. Każdy chrześcijanin został włączony na mocy chrztu w śmierć i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. Nosimy na sobie znamię przynależności do Niego, które pozwala nam sprzeciwiać się działaniu nieprzyjaciela w Jego imię.
Klucz 5. Błogosławieństwo Ojca. Bóg pragnie mówić do naszego serca i objawiać nam, że jest naszym Ojcem. Pragnie umocnić w nas świadomość tego, jaka jest nasza tożsamość, cel i przeznaczenie. Potrzebujemy błogosławieństwa, które jest jak chleb na drogę życia – są to słowa, które dodają nam wiary i uzdalniają nas do życia w wolności, jako dzieci światłości, którymi jesteśmy.
Formacja do posługi modlitwą uwolnienia jest dwuetapowa i zazwyczaj trwa dwa lata.
Na pierwszy rok składa się zdobycie wiedzy i poznania dobrze modelu 5 kluczy. Dobrze w tym pierwszym roku przejść swoją modlitwę.
Pierwszy rok to też zdobycie wiedzy i doświadczenia w roli wstawiennika w czasie posługi modlitwy.
Drugi rok formacji to nauka korzystania z pięciu kluczy i pierwsze kroki w prowadzeniu modlitwy.
Po zatwierdzeniu przez superwizora sposobu prowadzenia modlitwy przez daną osobę, odpowiedzialny za Dom Miłosierdzia zgłasza gotowość tej osoby do posługi Koordynatorom diecezjalnym, którzy z ramienia Biskupa odpowiadają za formację i posługę wszystkich Domów Miłosierdzia w Diecezji Opolskiej.
Na tej podstawie, Duchowy koordynator kieruje prośbę do Kurii w celu wystawienie misjii kanonicznej do posługi w danym Domu Miłosierdzia. Od tej chwili osoba może prowadzić oraz być wstawiennikiem w posłudze modlitwą uwolnienia.
Kandydatami do formacji modlitwą uwolnienia mogą być osoby, które dbają o swój rozwój duchowy oraz są w stałej formacji w Grupie/Wspólnocie.
Chęć podjęcia formacji należy zgłosić liderowi swojej Grupy/Wspólnoty. Lider zgłasza do koordynacji diecezjalnej takie osoby, które zostają skierowane na formację do konkretnego Domu Miłosierdzia.
